Trening karate w większości szkół bazuje na ścisłej dyscyplinie. Jest to powodem zmniejszania się liczby ćwiczących, nawet wśród tych, którzy osiągnęli już pewien poziom techniczny. Rygorystyczny trening odstręcza większość początkujących – leniwych i niezdyscyplinowanych, i tych nieczujących zamiłowania do współzawodnictwa i treningu fizycznego.

Dyscyplina Dojo, wymagana przez wszystkich mistrzów w każdym stylu, z charakterystyczną dla każdego stylu etykietą i podkreślenia znaczenia karate-do, dowodzi różnicy karate od sportu, w ogólnie przyjętym znaczeniu tego słowa. Większość wschodnich sztuk wojennych posiada własne podstawy etyczno- filozoficzne i stosuje medytację Zen na początku i pod koniec każdego treningu, w celu oczyszczenia umysłu i uzyskania wewnętrznego spokoju.

Karate nauczane jest w salach zwanych Dojo. Instruktor posiadający 5 Dan lub wyższy stopień tytułowany jest Shihan, poniżej od 3 do 4 dana – Sensei, 2 i 1 dan – Senpai. Shihan znaczy dosłownie – mistrz, Sensei – nauczyciel, Senpai – senior, starszy rangą.

Etykieta Dojo jest zbiorem zasad, regulujących zachowanie się karateki w sali ćwiczeń i nie tylko. Oprócz aspektów czysto etycznych zawiera w sobie elementy kurtuazyjne, przejawiające się w ukłonach i pozdrowieniach, a także specyficzny ceremoniał, wprowadzający ćwiczących w swoistą atmosferę towarzyszącą treningom karate. „Dojo jest miejscem, gdzie buduje się męstwo, a wyższe uczucia ludzkie budzą się w ekstazie ciężkiej pracy. Jest to tajemnicze miejsce, gdzie umysł ludzki szlifowany jest w pocie czoła”. Niektórzy doszukują się podstaw przysięgi Dojo w staro japońskim kodeksie samuraja – Bushido (Bushi- wojownik, Do- droga). Dla samuraja złamanie Bushido oznaczało hańbę. Dla karateki złamanie przysięgi Dojo powoduje skreślenie z listy Dojo.

Wchodząc do Dojo należy wszystkich pozdrowić głośnym „osu”, następnie w ten sam sposób pozdrowić najwyższy stopień na sali. Na sygnał „zazen” wszyscy ustawiają się w rzędach według stopni za nauczycielem. Na komendę „seiza” zaczynając od nauczyciela, wszyscy siadają na kolanach, pośladki na piętach, a zaciśnięte pięści na pachwinach. Najstarszy stopień po nauczycielu podaje komendę „mokuso” – wszyscy zamykają oczy, następnie medytacja Zen. Na komendę „mokuso-yame” – wszyscy otwierają oczy, następnie jest komenda „sosai ni rei” co oznacza ukłon pamięci sosai, po tym nauczyciel odwraca się twarzą do uczniów i na komendę „shihan ni rei” lub „sensei ni rei” wszyscy wykonują ukłon z głośnym „osu”. W czasie zajęć nie wolno opuszczać sali bez zezwolenia nauczyciela. Przed i po ćwiczeniach w parach oraz na poprawki ze strony nauczyciela należy odpowiadać głośnym „osu”. Na karategach mogą być tylko dwa emblematy: na lewej piersi nazwa stylu kyokushinkai i na lewym rękawie emblemat szkoły, znak – Kanku.